Marvirinstrato

Koran dankon al ĉiuj, kiuj vizitis tiun ĉi retejon, elŝutis aŭ aĉetis la librojn, kaj plusendis informon pri ĝi al siaj geamikoj. Per viaj laboroj la libro iom post iom disvastiĝas. Sube mi raportos iomete pri la progreso de la libro. Tiuj, kiuj interesiĝas pri la Esperanta libromerkato, eble trovos interesaj la ĝisnunajn rezultojn. La libro surmerkatiĝis en aprilo 2009, do la ĉi-subaj rezultoj reprezentas preskaŭ unu jaron.

Vendoj kaj Elŝutoj

Ĝis 2010-02-10:
Vendoj: 167 ekzempleroj (26 per Amazon.com; la ceteraj per Movadaj libroservoj)
Elŝutoj: 1,735 “ekzempleroj” (1,243 en la formato PDF, la ceteraj en formatoj RTF, HTML, kaj PRC)

La elektronika libro estas havebla aliloke en la reto (ekz. ĉe Ipernity, Scribd, ks), sed pri tiuj elŝutoj mi ne havas statistikojn. Mi imagas, ke tiuj retejoj nur malgrande kreskigas la statistikojn. Nesciate estas, kiom da homoj sendas kopion de la elektronika libro al konatulo. Same tiun ciferon, tamen, mi taksas plejverŝajne malgranda.

Reklamado

La disvastigon de la libro tre helpis anoncoj kaj reklamoj ĉe Lernu. Aperis tie anonco en la mezo de junio, kaj ĝuste tiam venis la plej granda kvanto de vizitantoj. En unu tago la libro estis elŝutita 93-foje. La anonco verŝajne estis akceptita nurpro tio, ke la libro estas havebla senpage, kaj tiu ankoraŭ estas novaĵo. Pli poste, dum la tuta monato de oktobro, mi pagis por bildreklamo ce Lernu. Pro tiu venis 4 - 10 elŝutoj tage.

La retlisto Eventoj en junio dissendis anoncon pri la libro — denove, pro la novtipa eldona laboro. La ideo ne estas tiom nova — PMEG de Bertilo Wennergren de multaj jaroj estis haveblaj en la reto senpage; Projekto Gutenberg kaj la eldonejo Inko disponis senpagajn librojn; ankaŭ La Ondo de Esperanto / Sezonoj eksperimentis; la retejo de Don Harlow estas granda fonto de senpaga Esperanta literaturo en la reto.

Reklamoj por mia libro aliloke ne estis tiom efikaj, aŭ almenaŭ ne tiom mezureblaj, kiel reklamoj ĉe Lernu. Reklamoj ĉe la retejo Facebook alportis multajn vizitantojn sed nur kelkajn elŝutantojn kaj aĉetantojn. Reklamoj sur la dorsa kovrilo de Beletra Almanako ne alportis mezureblan rezulton. Mi tamen feliĉas, ke mi povis iomete subteni tiun altvaloran periodaĵon.

Recenzoj

Recenzoj pri la libro aperis en La Ondo de Esperanto, La Brita Esperantisto, Usona Esperantisto, kaj La Espero. Baldaŭ aperos recenzoj en Esperanto (UEA) kaj Heroldo de Esperanto.

Ĉu page aŭ senpage?

Ĉu la libro estas pli sukcesa pro la decido oferti ĝin senpage? Plejverŝajne mi vendus kelkajn pliajn ekzemplerojn, se mi ne havebligus la libron senpage. Sed kelkaj aldonaj vendoj ne egalas al sukceso. Libro estas sukcesa se ĝi aliras legantojn, disvastigas ideojn, gojigas kaj pensigas kaj distras laŭeble. Tiajn celojn mi multe pli sukcese plenumis, disvastigante la libron elektronike kaj paperforme.

Kiel eldonisto, mi ne estas brile sukcesa. Ĝis nun la libro estas monperda (je kelkcent dolaroj). Kiel aŭtoro, tamen, mi estas tre kontenta. Mi ricevis kuraĝigajn mesaĝojn kaj bonajn recenzojn de homoj ĉirkaŭ la mondo, kiuj inspiras min daŭre verki. Koran dankon al ĉiuj, kiuj legis, korespondis, elŝutis, kaj plusendis!

Paul Gubbins verkis recenzon pri Marvirinstrato por la aŭtuna numero de La Brita Esperantisto. Koran dankon al d-ro Gubbins por permeso reaperigi la recenzon ĉi tie.

—

Pri Doppelviv’ kaj universoj paralelaj

Komence mi konfesu: apenaŭ eblas al mi objektive recenzi ĉi tiun novelaron. Mi konas la aŭtoron, alte estimas lin kiel amikon, klerulon kaj esperantiston, kaj iomete konsilis dum la preparado de la libro (ja mia nomo aperas fine de la libro inter dankatoj). Tamen (kaj mi pardonas al recenzemaj legantoj de La Brita Esperantisto) liberiĝi de mia ekzemplero de Marvirinstrato, por ke alia recenzu, senigus min de unu el la plej originalaj, plej freŝaj Esperanto-prozaĵoj, kiujn mi lastatempe legis.

Do en la 18 noveloj, longaj inter du ĝis 40 paĝoj, la aŭtoro gvidas nin tra sia hela, bunta imago, prezentante i.a. meduzeton, kiu sukcesas ĉe homa lernejo, kantantan arbon, malsanan toastilon, pigon, kiu marĉandas kun knabino, bestoĝardenon kun fenikso kaj marvirineto, lunulinon, kaj zamenhofe tri ruĝajn knabinojn.

Ja fantazio – sed fantazio firme radikiĝinta en reala, rekonebla mondo. Kiel la germana aŭtoro E.T.A.Hoffmann, al kiu – ekzemple – ordinara pordofrapilo povas fariĝi vizaĝo de malbela sorĉistino, Westover, posteulo de pli fruaj romantikistoj, diras al siaj legantoj: Aŭskultu. Paralelas al nia nuna, ĉiutaga, foje mizera, foje rutina ekzisto, aliaj universoj, en kiuj ŝajne senvivaj objektoj tamen vivas, en kiuj la specioj, ŝajne neinterkomunikivaj, tamen komunikiĝas, tamen komprenas unu la alian. Nur aŭskultu. Ankaŭ vi aŭdos la sonojn de aliaj sferoj.

La noveloj do situas kruciĝe inter jen ordinara, videbla kaj jen fantazia, feina mondoj. La leganto lernas facile, flue transiri de unu mondo al la alia: ja la du mondoj kunmiksiĝas, kiel la ingrediencoj – notinde Faraona Faruno, kiu reaperas en la novelaro – en la mirinda kuko de la sabla maro, kuko de l’ ploranta ter’ (en samtitola novelo).

Maro, maristoj, ŝipoj; birdoj; infanoj kaj gepatroj: jen konstantaj temoj en la novelaro. Novelaro, cetere, verkita en fidinda, eleganta Esperanto – kaj foje tiel image riĉa kiel la enhavo de la noveloj mem. Frapas nomoj: la pigo Pepoplum’ nombras inter sia konataro Bekoblek’, Nuksonuk’, Ombroov’, Knarokor’, Korvokul’, Nebulonaz’ kaj Saltosag’. Serpentoj en bestoĝardeno nomiĝas Vola kaj Vela; tamen mia plej ŝatata estas kompatinda s-ro Doppelviv’, kiu devas konstati, ke diversaj iloj en lia kuirejo enamiĝas.

Doppelviv’: do duobla vivo. En unu nomo kuŝas la kerno de tiu ĉi ĉarme amuza, elvokive riĉa novelaro – cetere la unua tia kolekto el la plumo de Tim Westover, kiu en 2007 gajnis la unuan premion en la prozo-branĉo de la Belartaj Konkursoj de UEA. Espereble tiu ĉi kolekto ne estos la lasta.

Do ne superece lasu la novelaron sur la bretaro, dirante, ke fantaziaĵoj, feinaĵoj, vin ne allogas. Ĉu vere vi scias, kion pensas la pigo, kiu staras sur via tegmento; ĉu vere vi scias, kio okazas nun en via kuirejo, kiam vi sidas en via salono, legante ĉi tiun recenzon? Ĉu vere?

Recenzo de Sten Johansson pri Marvirinstrato aperis en la sveda revuo La Espero. Nun ĝi estas legebla ĉe la retejo de Sten Johannson. (Cetere tre informoriĉa retejo, kie mi multfoje perdiĝis dum horoj!)

Brandon Sowers verkis recenzon pri Marvirinstrato por la nova numero de Usona Esperantisto, la bulteno de Esperanto-USA. Koran dankon al s-ro Sowers por permeso reaperigi la recenzon ĉi tie.

—

Ne ofte estas eldonataj libroj tiom altkvalitaj, kiom Marvirinstrato, en kiu ajn lingvo; mi tre feliĉas pro tio, ke Tim Westover verkis ĝin en Esperanto, donante al mi ne nur la plezuron legi ĝin sed ankaŭ la ĝuan sperton recenzi ĝin.

Trajto kiu tre plaĉas al mi estas tio, ke la libro ne havas la kutiman aspekton de novelaro, kies enhavoj estas tute hazardaj kaj neligitaj. Dum mi legis, mi sentis ke la rakontoj okazis en bela, vivanta mondo kreita de le aŭtora menso—aŭ pli precize, en du mondoj.

Marvirinstrato enhavas dek ok rakontojn, reklamojn, kaj fabelojn. La unuaj dek kvin ŝajnas al mi—studanto pri hispanlingva literaturo—similaj al la fama ĝenro “Magia Realismo”. Multaj okazas en stranga(j) urbo(j), kaj eksterordinaruloj ĉefrolas en preskaŭ ĉiuj. Fininte la dekkvinan novelon, mi sentis kvazaŭ mi ĵus legis aron de artefaritaĵoj kiu magie aŭ sciencfikcie venis el paralela mondo kie ekzistas mirakloj—kaj kie almenaŭ unu mondoparto parolas Esperanton. Kvankam la aŭtoro mencias nenion—vere, li eĉ ne mencias ĉu oni parolas Esperanton—li ludas kun la legantaro kaj lasas ke oni supozu. Mi ŝatus legi la opinojn de aliaj legantoj.

Ankaŭ la lastaj tri noveloj ŝajnas formi integran tuton; ili estas pli realismaj, ne temas pri magiaj eventoj nek urboj kie oni (ŝajne) parolas nian lingvon. La unua temas pri sperto de fremdulo, verŝajne Esperantisto, en la suda regiono de Usono. Same kiel la aŭtoro, mi loĝis en tiu regiono dum jaroj kvankam mi ne estas sudulo, kaj mi povas ĵuri, ke li bone kaptis kiom rava kaj neordinara ĝi vere estas.

La finaj noveloj pritraktas nian karan Esperanto-movadon, ne tre pie tamen des pli amuze. Unu temas pri la heredaĵo de riĉa sentaŭgulo kiu mortas tuj post fasciniĝi pri samideanino; la alia, pri disputoj kiuj leviĝas post malkovro de verkaro de nekonata Esperantisto.

Ĉi tiu imagoplena libro meritas lokon en la libraro de ĉiu legema usona esperantisto. Laŭ mia vidpunkto, ĝi estas bona ne nur kompare kun la klasikaĵoj de la Esperanto-literaturo; se ĝi estus verkita en nacia lingvo, multaj kritikistoj taksus ĝin vere elstara. Aĉetu ĝin nun kaj, post jaroj, vi povos montri al novbakitaj esperantistoj (kiuj sendube devos legi ĝin dum NASK) ke vi aĉetis dum ĝi estis ankoraŭ varma de la unua presado.

—

It isn’t often that a book of such high-quality as Marvirinstrato is produced in any language; I am very happy that Tim Westover wrote it in Esperanto, giving me not only the pleasure of reading it, but also the enjoyable experience of reviewing it.

One quality which I enjoyed was that the book did not seem like just another collection of short stories, with completely random and disconnected contents. While I was reading, I felt that the stories were taking place in a beautiful, vibrant world created by the mind of the author – or rather, in two worlds.

Marvirinstrato has eighteen stories, advertisements, and fables. The first fifteen seemed to me – a student of Spanish-language literature – similar to the famous genre of “Magical Realism”. Many occurred in a strange city (or cities), and extraordinary characters were central in almost all of them. The author does not mention anything explicitly, however when I finished the fifteenth piece, I felt as though I had just read a collection of artifacts that by means of magic or science-fiction had stepped past the bounds between universes, and arrived in the home of the author after coming from a parallel world where miracles occur, and at least one part of the planet speaks Esperanto. Although the author mentions nothing – not even whether the characters are in fact speaking Esperanto – he plays with the readers and leaves one guessing. I hope to read the opinions of other readers about this.

The last three stories also seem to form an integral part; they are more realistic, and don’t contain magic events nor cities where Esperanto is (seemingly) spoken. The first deals with the experience of a stranger, probably an Esperantist, in the southern US. Like the author, I lived in the South for years, though I am not a southerner, and I can confirm that he did a good job of capturing just how fascinating and out-of-the-ordinary it really is. The final stories deal with our dear Esperanto movement, not very piously, but for that more amuzing. One deals with the inheritance from a rich playboy who dies immediately after becoming fascinated by one of our female comrades; the other deals with the disputes arrising after the discovery of the works of an unknown Esperantist.

This imaginative book deserves a spot in the bookshelves of every literary American Esperantist. In my view, it not only compares well with the classics of Esperanto literature; if it had been written in a national language, many critics would rate it as really outstanding. Buy it now and, years later, you will be able to demonstrate to fresh-baked Esperanists who have to read it during NASK that you got it when it was still hot from the first printing.

Mi afiŝis novan noveleton (la duan en la serio “Kelkaj Vortoj de Nia Subtenanto”) ĉe la retejo de Esperanto-USA. Jen la ligilo:

Kelkaj Vortoj de Nia Subtenanto - Balzambufo

Dank’ al la diskonigoj de multaj geamikoj, la novelaro atingis mejloŝtonan ciferon: pli ol mil elŝutoj ekde la aperigo en aprilo 2009. Plej populara estas la formato PDF (786 elŝutoj), kaj sekvas HTML, PRC, kaj RTF-formatoj.

La papera libro ankoraŭ ne estas tiom populara — mi ekspedis malpli ol cent ekzemplerojn en la sama periodo.

Mi elkore dankas al ĉiuj elŝutantoj kaj aĉetantoj, kiuj helpis al la novelaro alveni al tiu ĉi punkto. Unu el la solaj rekompencoj de tia ĉi krea laboro en Esperanto estas kontakto kun legantoj. Se vi legas la novelojn, uzas ilin en viaj instruaj aŭ klerigaj laboroj, aŭ iel ajn rilatas al la novelaro, mi volonte aŭdus de vi!

Se vi ankoraŭ ne elŝutis la libron, ĝi estas senpage havebla ĉi tie.

Salvador Chacon Ramírez aperigas resumojn kaj reagojn al kelkaj noveloj el Marvirinstrato ĉe http://pastoro.wordpress.com/category/libroj/. Bonvolu viziti lian retejon!

Elkoran dankon al Hoss Firooznia, kiu uzis siajn talentojn krei du novajn formatojn por Marvirinstrato:

(1) PRC-formato. Tiu ĉi dosiero taŭgas por elektronikaj legiloj kiel Amazon Kindle, Sony eReader, eĉ iPhone kun Stanza - ĉiu ilo, kiu legas Mobi-formaton, povas uzi tiun ĉi PRC-dosieron.

(2) HTML-formato. Tiu ĉi fleksebla formato taŭgas por elektronikaj legiloj, surkomputila legado, kaj plua konvertado.

Ambaŭ novaj formatoj troviĝas apud PDF- kaj RTF-dosieroj ĉe la paĝo Elŝutu senpage.

Denove, elkoran dankon al Hoss pro lia laboro!

Aperis recenzo pri Marvirinstrato ĉe la retejo ipernity. Ĝin verkis Manuel García Jurado. La recenzon vi povas legi ĉe http://www.ipernity.com/blog/mancxjo/148984.

Koran dankon al Manuel pro la recenzo kaj informo!

Dum la lastaj tagoj, por disvastigi informon pri la novelaro, mi sendis pli ol dudek recenzekzemplerojn al diversaj libroservoj kaj publikaĵoj tutmonde. Librojn mi sendis al dekkvin landoj: Usono, Kanado, Britujo, Francujo, Svedujo, Bulgario, Belgio, Nederlando, Rusio, Kubo, Koreujo, Japanujo, Pollando, Kroatio, kaj Italujo. Nun la deĵorantoj en la poŝtoficejo tre bone konas min!